Gelişim sözlüğü

(Bunları bilmeden olmaz!)

Mizaç (Fıtrat): Kişinin yaratılıştan getirdiği potansiyeller‚ meyiller‚ programlardır. Bir bakıma kişinin fabrika ayarlarıdır. Mizaç özellikleri mutlak anlamda iyi ya da kötü değildir. İyiliği ya da kötülüğü belirleyen onların nasıl‚ ne şekilde kullanıldığıdır.

Kişilik: Mizacın çevreyle etkileşimi sonucu ortaya çıkan kişiye has düşünüş‚ davranış‚ hissediş motifleridir. Kişilik duruma göre mizaçla uyumlu ve kişinin dışarıya karşı gösterdiği yüzü olabileceği gibi özünü örten‚ savunma mekanizmalarından oluşan maske de olabilir. Kısaca kişilik iyi karakter eğitimiyle şeffaflaşırsa özü gösterir‚ tersi durumda özü örten maskedir.

Kişilik hapishanesi: Kişinin kendi kalıplarının‚ hayat stratejilerinin‚ savunma mekanizmalarının esiri olduğu durumdur. Kişi bir anlamda kendi paradigmalarının‚ hayata bakış açısının mahkûmudur. Yapılması gereken‚ kişi-nin kendini tanıma yolculuğuna çıkıp benlik hapishanesinden kurtulmasıdır.

Karakter: Mizaçta var olan potansiyellerin ortaya çıktıktan sonra geldiği duruma/seviyeye‚ potansiyellerin ifade ediliş tarzına denir. Kişinin mizacında öfke baskın özellik olabilir ama kişi aldığı karakter eğitimiyle öfkesini sağlıklı ifade etmeyi öğrenmiştir. İşte karakter öfkenin ve genel anlamıyla insanın mizacındaki potansiyellerin davranış olarak nasıl ortaya çıktığını‚ nasıl ifade edildiğini gösteren durumdur.

Potansiyel: İnsanda çekirdek olarak yaratılıştan gelen‚ ortaya çıkmamış ve¬ya henüz çıkmamış yetenek‚ meyil ve güdülerdir. Potansiyeller kendilerini ortaya çıkarak bir durum/olayla karşılaşmadığı sürece inkişaf etmezler.

Sıfır: Sıfır başlangıç noktasıdır‚ sonsuzluktur‚ içe doğru yönelmektir‚ girişimcinin cesaret anıdır; prizmadan yansıyan renk değil‚ ışığın kendisidir.

Ahlâk: Kişinin neyi‚ nerede‚ nasıl‚ niçin yaptığına dair bilgi‚ davranış ve hislerin tümüne ahlâk denir. Kişinin mizacı‚ yaratılıştan gelen özellikleri nötrdür; iyiye ya da kötüye yönlendirilebilir. Yönelişi sağlayan ahlâktır. Bu noktada karakter ve ahlâk eğitimi hayatî önem taşır. 2 farklı ahlâk var: 1. Yaratılıştan gelip mizaçla şekillenen ahlâk. 2. Sonradan kazanılıp edinilen ahlâk. Bu iki ahlâk birbirlerinden bağımsız düşünülemez. Aralarındaki ilişki kaotik ve nonlineerdir. Ahlâk meselesinde en önemli noktalardan biri‚ referans olarak hangi ahlâkın alındığıdır.

Yetenek: İnsanın güçlü yönleri neticesinde potansiyel olarak varolan; varolduğu kişiyi diğer insanlardan farklı kılan düşünüş‚ hissediş ve davranışa ait özelliklerdir.

Beceri: Ortaya çıkmış yeteneğe denir. Halk arasında yaygın "Yeteneği var ama kullanmıyor!" sözü beceriye dönüştürülememiş yeteneği anlatır Yeteneğin eğitimle kullanılabilir şekilde ortaya çıkarılması hayatî önem taşır.