NAZENDE

Yazmayı ve yanmayı senle öğrendim nazende,

Baharlarda cemre gibi toprağa düşmeyi,

Kırlarda çiçek olup ümid saçmayı,

Bir hayale dalıp düş olmayı snele öğrendim.

Gülümsemeyi senin gözlerinden,

Yollarda beklemeyi, hasreti büyütmeyi,

Nevbaharlarda gül oluo koku saçmayı,

Neyde nefes olup yanmayı, kor olmayı,

Sen yüreğime düştün düşeli öğrendim nazende

Sen ki benim yüreğime düştün düşeli

Hayat bulur oldu ıssız yüreğimin vadileri

Senle su içer oldu ceylanlar pınarlarımdan

Her bahar yeniden düşersin benim yüreğime cemre gibi

Sar beni sarmaşıklar gibi nazendem benim

Sensiz geçmesin nevbaharlarım

Sensiz değmeden geçmesin seher rüzgârları

Benden uzak durma öyle nazende

Ben sensiz duramam buralarda

Adın düştükçe dilime nazende

Sanki bahar cemresi düşer yüreğime

Gözlerim su olur akar sessizce

Selamını sabahını kesme benden öyle nazende

Beni bir başıma bırakma gurbet diyarında…

16/02/2011 Mavİstanbul/İSTANBUL